โลกนี้อยู่ยากขึ้นทุกวัน!!!เปิดคลิปแก๊งโจ๋นับ10 รุมยำพ่อวัย 63 หัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ เพียงแค่ไปเตือนว่าเสียงดัง...ชาวเน็ตแชร์ให้มันมารับกรรม

Publish 2017-06-26 17:20:14

จากกรณีที่ในเฟซบุ๊ก "Pheerapath Nunnararat" ได้เผยแพร่เรื่องราวสุดสะเทือนใจ ที่คุณพ่อวัย 63 ปี ถูกแก๊งวัยรุ่นในร้านเกมส์ รุมทำร้ายร่างกาย อาการสาหัส ถึงขั้นหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ เนื่องจากไม่พอใจที่พ่อของตนนั้นเตือนว่าส่งเสียงดัง โดยได้ระบุข้อความไว้ว่า...

"เอาให้ตาย เอามันให้ตาย"นั่นคือคำพูดของผู้กระทำ ขณะที่พ่อล้มไปกองที่พื้น กลางชายฉกรรจ์นับสิบคนเมื่อแม่คว้าชายเสื้อได้ แม่บอก "อย่าทำ""กราบกูสิ" นั่นคือคำพูดของเจ้าของเสียงเดิม ที่ตอบแม่ผม และนี่คือภาพแรกที่ผมได้เห็นพ่อ ที่โรงพยาบาลละแวกบ้าน จะด้วยอะไรก็แล้วแต่...กระดูกจมูกแตก ปอดกับหัวใจทำงานผิดปกติ ยังใช้เครื่องช่วยหายใจ วางใจไม่ได้จนถึงตอนนี้ ฝีมือของคนวัยหนุ่มนับสิบ...
คงจะเก่ง จะเก๋าเอามากสินะ กับคนอายุ 63 คงจะคิดว่าคนวัยหกสิบกว่า สองคนที่บ้านผม เป็นคนแก่ที่สิ้นไร้ไม้ตอกมากเลยใช่ไหม?
เอาล่ะ...

ข้อความต่อไปฝากถึง "พวกมึง" ซึ่งต้องได้อ่านแน่ๆ บอกให้แม่กูกราบมึงน่ะเหรอ อืม...ถ้าคนแบบกูจะนอกเกม... ตอนนี้มึงคงพอรู้ว่าหากกูจะเอา กูว่าบางสิ่งคงจบไปนานแล้วแต่กูจะไม่ทำกับพวกมึง เหมือนที่พวกมึงทำกับพ่อกูหรอกนะกูแค้นนะ... แต่วางใจได้ กูซื่อสัตย์กับคำปฏิญาณของกูกูจะรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายเพราะกูไม่ได้สันดานต่ำเหมือนพวกมึงไงมึง อำมหิตขนาดไหนล่ะแบบ 10 ต่อ 1 ใช่ไหม? อย่างนั้นก็ต้องเจอกูแล้วล่ะ...



ต่อมาได้บอกถึงอาการของผู้เป็นพ่อว่าเป็นการพบหน้าบุพการีที่ทรมานที่สุดในชีวิต ป๊าเขียนลงกระดาษว่าหายใจไม่ออก จะตายแล้ว ช่วยด้วย ถอดสายหน่อย ป๊าจ้องหน้าผมแบบถมึงทึง พูดไม่ได้เพราะมีท่อช่วยหายใจ ป๊าเกร็งมือเกร็งเท้า ที่ถูกมัดอยู่กับเตียง อย่างสุดกำลัง  ผมรู้ว่า ป๊าพยายามพูดกับผม ผมก็อยากได้ยินเสียงป๊านะ อยากให้สิ่งที่ออกจากปากป๊าเป็นคำพูด ไม่ใช่มีแต่เลือด ที่ออกมาตามท่อช่วยหายใจ


ล่าสุดได้นำคลิปเหตุการณ์ดังกล่าวออกมาเปิดเผยพร้อมทั้งบอกว่าแชร์ได้เลยครับ ไหนๆก็มาถึงจุดนี้แล้ว ญาติๆเห็นวีดิโอนี้สองสามวันที่แล้ว ทุกคนที่ดูโทรมาด้วยน้ำเสียงที่ผมไม่เคยได้ยินเลย น้ำเสียงโกรธนั่นล่ะครับ ผมก็ชั่งใจอยู่นาน กว่าจะทำใจเปิดดูได้ แต่ช้าเร็วก็ต้องดูอยู่ดี ถึงภาพจะไกล อยู่ด้านบนของเฟรม แต่ก็เห็นเหตุการณ์ได้ชัด ผมสงสัยอยู่นาน ว่าพ่อยืนอยู่ทำไมอีกพักใหญ่ตรงนั้น จนแม่ยอมบอกว่า ตอนนั้นเหมือนพ่อขาดสติรู้ตัวไปแล้ว

พ่อพูดย้ำๆว่า"ทำผมทำไม ผมไม่ได้ลงไม้ลงมือ" "ทำผมขนาดนี้ทำไม" ขณะที่กลุ่มผู้กระทำกลับไปนั่งมองแบบไม่สะทกสะท้าน ผมยอมรับ ว่าการเปิดดูสิ่งนี้ทำให้ผมโกรธแค้นขึ้นไปอีก จนถึงจุดที่ผมแทบจะทนไม่ได้ แต่ผมจะพยายามอดทนต่อไป จนกว่าจะได้ตัวคนผิดมาลงโทษตามกระบวนการยุติธรรมหรืออย่างน้อย ผมก็จะเชื่อในกฎแห่งกรรมที่ไม่มีใครหนีพ้น

ที่มา Pheerapath Nunnararat



ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

ธิดารัตน์ พูลศิริ